กาโดกาโด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กาโดกาโด
Indonesian cuisine-Gado Gado-01.jpg
ข้อมูลจุดกำเนิด
ชื่ออื่น โลเต็ก (ภาษาซุนดาและภาษาชวา)
ประเทศกำเนิด: ประเทศอินโดนีเซีย
ภูมิภาค: จาการ์ตา, ชวาตะวันตก, ชวากลาง
ข้อมูลอาหาร
ประเภท: สลัด
ส่วนประกอบหลัก ผัก และธัญพืชหลายชนิด เช่นแครอท มันฝรั่ง กะหล่ำปลี ถั่วงอก ถั่วเขียว เต้าหู้ และไข่ต้มสุก
กาโดกาโดในจาการ์ตา โรยด้วยเอิมปิง

กาโดกาโด (อินโดนีเซีย: gado gado) หรือ โลเต็ก เป็นอาหารยอดนิยมของประเทศอินโดนีเซีย ประกอบไปด้วยผัก ทั้งผักสด ผักต้ม และผักลวก และธัญพืชหลายชนิด ราดด้วยซอสที่ทำจากถั่ว[1] ทั้งแครอท มันฝรั่ง กะหล่ำปลี ถั่วงอก ถั่วเขียว ถั่วฝักยาว ขนุนอ่อน ผักกาดหอม นอกจากนี้ยังมีเต้าหู้ และไข่ต้มสุก และกินกับข้าวเกรียบทอดหลายชนิด เช่น กรูปุก ซึ่งเป็นข้าวเกรียบกุ้งหรือปลา เอิมปิง เป็นข้าวเกรียบใส่เมล็ดของผักเหมียง หรือจะกินกับเทมเป้ทอด หรือข้าวต้มแบบลนตงก็ได้ รับประทานกับซอสถั่วที่คล้ายกับซอสสะเต๊ะ ซึ่งประกอบด้วย กะปิ ถั่วลิสงบด กะทิ น้ำตาลโตนด พริกแดง กระเทียม กะทิ มะขามเปียก คำว่ากาโดนี้ ในภาษาอินโดนีเซียหมายถึงยำ

กาโดกาโดมีความหลากหลายในแต่ละท้องที่ ในสุราบายา เรียกว่า กาโดกาโด สิราม ซึ่งจะราดน้ำซอสลงไปบนเครื่องปรุงอื่น ในบันดุงและโบกอร์ จะเคล้าน้ำซอสให้เข้ากับเครื่องปรุงก่อนเสิร์ฟ ในจาการ์ตา เรียกว่า กาโดกาโด โบโพล ใช้เมล็ดมะม่วงหิมพานต์แทนถั่วลิสง

การปรุงกาโดกาโดในอินโดนีเซีย

อ้างอิง[แก้]

  • นันทนา ปรมานุศิษฏ์. โอชาอาเซียน. กทม. มติชน. 2556 หน้า 269 - 271
  1. No Money, No Honey: A study of street traders and prostitutes in Jakarta by Alison Murray. Oxford University Press, 1992. Glossary page xii