การหลั่งน้ำอสุจิ
 |
บทความนี้ว่าด้วยเพศสภาพของมนุษย์ ซึ่งเกี่ยวกับอวัยวะเพศ กิจกรรมทางเพศ รสนิยมทางเพศ ฯลฯ เพื่อจุดประสงค์เชิงสารานุกรม |
การหลั่งน้ำอสุจิ (อังกฤษ: Ejaculation) คือการหลั่งน้ำอสุจิออกจากองคชาต มักเกิดพร้อมไปกับการมีจุดสุดยอดทางเพศ ถือเป็นด่านสุดท้ายและเป็นเป้าหมายทางธรรมชาติ ของการปลุกเร้าทางเพศ และเป็นสิ่งจำเป็นของการเกิดขึ้นทางธรรมชาติ การหลั่งในกรณีที่หายาก เกิดจากเชื้อโรคกับลูกหมาก การหลั่งบางครั้งอาจเกิดขึ้นเองในขณะหลับ (เป็นการหลั่งในช่วงกลางคืน หรือเรียกว่า ฝันเปียก) ภาวะที่อวัยวะเพศชายไม่แข็งตัวเป็นเงื่อนไขอีกประการที่ทำให้ไม่เกิดการหลั่งน้ำอสุจิ
เนื้อหา |
ขั้นตอน [แก้]
การปลุกเร้า [แก้]
โดยปกติแล้วก่อนการเกิดการหลั่ง จะเกิดการตื่นตัวทางเพศของฝ่ายชาย นำไปสู่การแข็งตัวขององคชาต และถึงแม้ว่าการตื่นตัวทางเพศทุกครั้งจะไม่นำไปสู่การหลั่งน้ำอสุจิ การตื่นตัวทางเพศในช่องคลอด ออรัลเซ็กซ์ หรือ การร่วมเพศทางทวารหนัก หรือการสำเร็จความใคร่ อาจเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้ชายในการนำไปสู่จุดสุดยอดทางเพศและการหลั่งน้ำอสุจิ ส่วนระยะเวลาที่ต้องการในการปลุกเร้าทางเพศ มีความหลากหลายกันไป ในการทำให้หลั่ง
การหลั่งเร็ว เป็นคำที่ใช้สำหรับการหลั่งที่เกิดขึ้นก่อนเวลาที่ต้องการ ถ้าผู้ชายไม่สามารถที่จะหลั่งได้หลังจากเล้าโลมยาวนาน ถึงแม้จะเกิดความต้องการแล้ว เรียกว่า การหลั่งช้า และการถึงจุดสุดยอดแล้วแต่ไม่เกิดการหลั่งขึ้นมาก็มี
การหลั่ง [แก้]
เมื่อผู้ชายถึงขั้นในระดับที่เพียงพอที่จะเกิดการหลั่งขึ้น ณ จุดนั้น ภายใต้การควบคุมของระบบประสาท อสุจิจะวิ่งผ่านท่อเข้าผสมกับของเหลวจากต่อมสร้างน้ำเลี้ยงอสุจิ, ต่อมลูกหมาก และต่อมบัลโบยูรีทรัล ก่อให้เกิดอสุจิ น้ำอสุจิจะพุ่งผ่านท่อปัสสาวะ หดเกร็งเป็นจังหวะ[1] จังหวะการหดเกร็งนี้เป็นส่วนหนึ่งของจุดสุดยอดทางเพศ ซึ่งเกิดขึ้นโดยกล้ามเนื้อบัลโบสปองจิโอซูส โดยทั่วไปแล้วจุดสุดยอดทางเพศของผู้ชายสามารถนานถึง 17 วินาที แต่อาจต่างจากนั้นหลายวินาทีหรือถึง 1 นาที[2]
หลังจากถึงจุดสุดยอดแล้ว จังหวะของอสุจิจะเริ่มไหลออกจากท่อปัสสาวะ ถึงจุดปลายสุดและหลังจากนั้นก็ไหลออกมาน้อยลงตามมา จุดสุดยอดมักจะเกิดการหดเกร็งราว 10-15 ครั้ง และหลังจากที่เกิดการหดเกร็งครั้งแรกแล้ว ไม่สามารถที่จะต้านการหลั่งออกได้ ค่าการหดเกร็งเบื้องต้นจะมีระยะห่างราว 0.6 วินาที หลังจากนั้นจะเพิ่มขึ้นเป็น 0.1 วินาทีต่อการหดเกร็ง[2]
การหลั่งเริ่มขึ้นระหว่าง การหดเกร็งครั้งแรกหรือครั้งที่สองของการถึงจุดสุดยอด ผู้ชายโดยมากจะพุ่งน้ำอสุจิระหว่างการหดเกร็งครั้งที่สอง ในการศึกษาของกลุ่มศึกษาเล็ก ๆ ของผู้ชาย 7 คน พบว่าระหว่าง 26 และ 60 % ของการหดเกร็งระหว่างการถึงจุดสุดยอด จะเกิดการพุ่งของอสุจิเกิดขึ้น[3]
ระยะดื้อ [แก้]
ผู้ชายส่วนใหญ่มักมีประสบการณ์ ระยะดื้อหลังถึงจุดสุดยอด เกิดขึ้นในช่วงที่พวกเขาไม่สามารถทำให้เกิดการแข็งตัวได้ ในระยะเวลาหนึ่งก่อนที่จะสามารถหลั่งได้อีกหน ระยะการดื้อมีหลายองค์ประกอบ อย่างเช่น อายุ ชายหนุ่มจะสามารถแข็งตัวได้รวดเร็วกว่าคนที่แก่กว่า แต่ก็ไม่จำเป็นเสมอไป เพราะมีองค์ประกอบอีกหลายอย่างแตกต่างกันไป
อย่างไรก็ตาม ผู้ชายส่วนใหญ่จะยังพอสามารถปลุกเร้าได้ทันทีหลังจากการหลั่ง และบางคนอาจมีช่วงดื้อน้อยกว่า 15 หรือ 20 นาที[ต้องการอ้างอิง]การฟื้นตัวในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ทำให้สามารถมีกิจกรรมทางเพศต่อเนื่องในการหลั่งครั้งต่อไปได้
ปริมาณ [แก้]
จำนวนของอสุจิที่หลั่งออกมา มีความไม่แน่นอน อาจอยู่ที่ 0.1–11 มิลลิลิตร[4] ปริมาณอสุจิของผู้ใหญ่มากน้อยเพียงใดขึ้นอยู่กับระยะครั้งสุดท้ายของการหลั่งด้วย ปริมาณน้ำอสุจิที่มากกว่าอาจเกิดจากระยะห่างของการงดเว้นการหลั่ง แต่ก็ไม่ชัดเจนว่าจะเพิ่มจำนวนการหลั่งขึ้น[5] หรือลดลง[6] หรือไม่มีผล[7]ในกรณีมะเร็งต่อมลูกหมาก ระยะเวลาของการแข็งตัวสามารถมีผลต่อปริมาณเช่นกัน[8] อายุก็มีผลต่อปริมาณของน้ำอสุจิเช่นกัน
พัฒนาการ [แก้]
วัยแตกเนื้อหนุ่ม [แก้]
การหลั่งน้ำอสุจิครั้งแรกของผู้ชาย เกิดขึ้นราว 12 เดือน หลังจากที่แตกเนื้อหนุ่ม แต่เป็นจำนวนที่น้อย ไม่ว่าจะเป็นการสำเร็จความใคร่หรือฝันเปียก โดยทั่วไปการหลั่งออกมาหลังจาก 3 เดือนที่ผลิตอสุจิมาน้อยกว่า 1 มิลลิลิตร อสุจิถูกผลิตออกมาตั้งแต่ช่วงวัยแตกเนื้อหนุ่มซึ่งจะใส หลังจากการหลั่งช่วงแรก ๆ จะมีลักษณะเหมือนเจลลี่ ไม่เหมือนน้ำอสุจิของผู้ใหญ่ที่เป็นของเหลว ด้านล่างเป็นตารางสรุปพัฒนาการของการหลั่งน้ำอสุจิ[9]
โดยส่วนใหญ่ การเกิดการหลั่งครั้งแรก (90%) จะไม่ค่อยมีสเปิร์ม และในช่วงการหลั่งต้น ๆ ที่อาจมีสเปิร์ม แต่ส่วนใหญ่แล้วสเปิร์ม (97%) จะไม่เคลื่อนไหว ส่วนที่เหลือ (3%) จะเคลื่อนไหวผิดปกติ[9]
เมื่อผ่านช่วงวัยแตกหนุ่ม น้ำอสุจิจะพัฒนาเพิ่มทั้งปริมาณและสเปิร์มสู่ภาวะปกติ น้ำอสุจิจะผลิตขึ้น 12 ถึง 14 เดือนหลังจากการหลั่งของเหลวครั้งแรก ภายใน 24 เดือนหลังจากหลั่งครั้งแรก ปริมาณและปริมาตรและลักษณะของสเปิร์มมีความเหมาะสมดี กลายเป็นน้ำอสุจิที่เป็นผู้ใหญ่[9]
| เวลาหลังการหลั่งครั้งแรก (เดือน) |
ปริมาตรเฉลี่ย (มิลลิลิตร) |
ของเหลว | ค่าเฉลี่ยสเปิร์ม (ล้านตัว/มิลลิลิตร) |
|---|---|---|---|
| 0 | 0.5 | ไม่ (1) | 0 |
| 6 | 1.0 | ไม่ (1) | 20 |
| 12 | 2.5 | ก้ำกึ่ง (2) | 50 |
| 18 | 3.0 | ใช่ (3) | 70 |
| 24 | 3.5 | ใช่ (3) | 80 |
| หมายเหตุ (1) - การหลั่งดูเหมือนเจลลี่ หมายเหตุ (2) - โดยมากเป็นของเหลว แต่ยังคงดูเหมือนเจลลี่ หมายเหตุ (3) - มีของเหลวภายใน 1 ชั่วโมง |
|||
อ้างอิง [แก้]
- ↑ Walter F. Boron, Emile L. Boulpaep, (2005). Medical Physiology: A Cellular and Molecular Approach. Philadelphia, PA: Elsevier/Saunders. ISBN 1-4160-2328-3.
- ↑ 2.0 2.1 Bolen, J. G., (1980-12-09). "The male orgasm: pelvic contractions measured by anal probe". Archives of Sexual Behavior (6): 503–21. doi:10.1007/BF01542155. PMID 7458658.
- ↑ Gerstenburg, T. C. (1990). "Erection and ejaculation in man. Assessment of the electromyographic activity of the bulbocavernosus and ischiocavernosus muscles". British Journal of Urology 65 (4): 395–402. doi:10.1111/j.1464-410X.1990.tb14764.x. PMID 2340374.
- ↑ Rehan N, Sobrero AJ, Fertig JW. (1975). "The semen of fertile men: statistical analysis of 1300 men". Fertility and Sterility 26 (6): 492–502. PMID 1169171.
- ↑ Dimitropoulou, Polyxeni; Artitaya Lophatananon, Douglas Easton, Richard Pocock, David P. Dearnaley, Michelle Guy, Steven Edwards, Lynne O'Brien, Amanda Hall, Rosemary Wilkinson, Rosalind Eeles, Kenneth R. Muir (November 11 2008). "Sexual activity and prostate cancer risk in men diagnosed at a younger age". BJU International (ใน english) 103 (2): 178–185. doi:10.1111/j.1464-410X.2008.08030.x. OCLC 10.1111/j.1464-410X.2008.08030.x.
- ↑ "Masturbation Cuts Cancer Risk". BBC News Online. 2003-07-16. สืบค้นเมื่อ 2009-03-04., Giles GG, Severi G, English DR, Hopper JL. (2004). "Frequency of ejaculation and risk of prostate cancer". JAMA 292 (3): 329. doi:10.1001/jama.292.3.329-a. PMID 15265846.
- ↑ Leitzmann MF, Platz EA, Stampfer MJ, Willett WC, Giovannucci E. (2004). "Ejaculation frequency and subsequent risk of prostate cancer". JAMA 291 (13): 1578–86. doi:10.1001/jama.291.13.1578. PMID 15069045.
- ↑ Pound N, Javed MH, Ruberto C, Shaikh MA, Del Valle AP. (2002). "Duration of sexual arousal predicts semen parameters for masturbatory ejaculates". Physiol Behav 76 (4-5): 685–9. doi:10.1016/S0031-9384 (02) 00803-X. PMID 12127009.
- ↑ 9.0 9.1 9.2 Janczewski, Z. and Bablok, L. (1985). "Semen Characteristics in Pubertal Boys". Archives of Andrology 15: 199–205. doi:10.3109/01485018508986912. PMID 3833078.
