การสุขาภิบาล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การสุขาภิบาล (อังกฤษ: sanitation) เป็นวิธีการทางสุขศาสตร์ในการส่งเสริมสุขภาพโดยการป้องกันมิให้มนุษย์สัมผัสภัยจากปฏิกูล ภัยนั้นอาจเป็นทั้งตัวการทางกายภาพ จุลชีววิทยา ชีววิทยาหรือเคมีของโรค ปฏิกูลซึ่งสามารถก่อปัญหาสุขภาพได้มี อุจจาระหรือมูล ปฏิกูลของแข็ง น้ำทิ้งจากครัวเรือน ปฏิกูลอุตสาหกรรมและเกษตรกรรม วิธีการทางสุขศาสตร์ในการป้องกันอาจใช้วิธีการทางวิศวกรรม (อย่างการบำบัดน้ำเสียและปฏิกูล) เทคโนโลยีเรียบง่าย (อย่างห้องส้วมและถังปุ๋ยหมัก) หรือแม้แต่สุขลักษณะส่วนตัว (อย่างการล้างมือด้วยสบู่)