การรถไฟแห่งรัฐเกาหลี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การรถไฟแห่งรัฐเกาหลี
조선 민주주의 인민 공화국 철도성, Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk Ch'ŏldosŏng
Korean State Railway
Dprkrailwaylogo.png
ตราสัญลักษณ์ประจำหน่วยงาน
ที่ทำการ
เปียงยาง ธงชาติของเกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ
ภาพรวม
วันก่อตั้ง ค.ศ. 1948
สืบทอดจาก การรถไฟแมนคูเรียใต้ (ถึง ค.ศ. 1925)
การรถไฟแห่งชาติคูเซน (ถึง ค.ศ. 1945)
เขตอำนาจ ธงชาติของเกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ
รัฐมนตรีว่าการ พัค ยอง ซอก, ผู้ว่าการรถไฟแห่งรัฐเกาหลี
แผนที่
North korea railways.png
เส้นทางรถไฟในเกาหลีเหนือ

การรถไฟแห่งรัฐเกาหลี (เกาหลี:조선 민주주의 인민 공화국 철도성, Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk Ch'ŏldosŏng) เป็นชื่อของหน่วยงานคมนาคมหนึ่งในประเทศเกาหลีเหนือ มีศูนย์กลางที่เปียงยาง ผู้ว่าการรถไฟเกาหลีเหนือคนปัจจุบันชื่อ พัค ยอง ซอก ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998[1]

สถิติ[แก้]

ประวัติและความคืบหน้า[แก้]

คิม จองอิล เป็นคนที่ไม่ชอบเครื่องบิน เพราะอาจเป็นเป้าหมายสายตาของเหล่าร้าย ดังนั้นเขาจึงโดยสารรถไฟข้ามประเทศเป็นประจำ[2] และการเสียชีวิตของเขานั้น ก็เกิดขึ้นในขบวนรถไฟเช่นกัน

ทางรถไฟเกาหลีเหนือไม่มีรั้วกันเขตทาง แม้ว่าทางรถไฟจะผ่าเข้าไปกลางเมือง แม้จะมีกฎห้ามก่อสร้างอาคารบ้านเรือนหรือสถานที่ราชการ ในรัศมี 50 เมตรจากศูนย์กลางทางรถไฟแต่ ก็เป็นเพียงกฎในตำรากฎหมายที่ไม่มีใครบังคับใช้จริงๆ จังๆ ทำให้ชาวบ้านพากันมาตั้งบ้านเรือนชิดเขตทางรถไฟกันมานาน เพราะพื้นที่รอบทางรถไฟเป็นเขตที่มีการค้าขายกันสะดวกที่สุด แม้จะมีรถไฟมา ก็มีเพียงวันละ 1-2 ขบวน เลยไม่มีเหตุจูงใจให้ย้ายออกจากเขตทางรถไฟ[3]

เมื่อวันที่ 5 กันยายน 2006 วทางรถไฟสายหลัก Pyong-ra (เปียงยาง - ด่านราจิน -> Pyongyang-Rajin) ที่เชื่อมชายฝั่งตะวันออกเข้ากับเมืองหลวงงดเดิน ทำให้การโดยสารต้องลำบากกว่าเดิม - การเดินทางจากเมือง Pyongsung ในมณฑล Pyongan ไปเมือง Hoiryeong ในมณฑล North Hamkyung เพื่อไปเมือง Suncheon ใช้เวลามากกว่า 1 เดือน และต้องจ่ายเงินค่าเดินทางไปกีบรถบรรทุกจนเกือบหมดตัว เมื่อกรกฎาคมที่แล้ว เนื่องจากรถไฟโดยสาร จาก Pyongan ไป Chongjin ในมณฑล North Hamkyung มีเดินทุกๆ 10 วัน ทำให้ชาวบ้านต้องอาศัยรถบรรทุกและรถเมล์ถึงจะไปได้[4]

วันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2012 รถไฟขบวนแรกจากเมืองตู้เหมิน มลฑลจี้หลินของจีน จะมุ่งหน้าสู่เกาหลีเหนือเป็นครั้งแรกอย่างเป็นทางการ เพื่อนำนักท่องเที่ยว 65 คน ไปสู่สถานที่พักผ่อนตากอากาศท่ามกลางความสวยงามของเทือกเขาชิลโบ จังหวัดฮัมยอง ซึ่งเป็นสุดยอดภูเขาที่สวยที่สุด 1 ใน 6 ของเกาหลีเหนือ ซึ่งก่อนหน้านี้ จีนเคยนำนักท่องเที่ยวไปเมืองชิลโบซัน ด้วยรถโดยสาร แต่ไม่ค่อยปลอดภัยจากสภาพถนนไม่ดี ขณะที่การเดินทางด้วยรถไฟสะดวกสบายกว่า โดยนักท่องเที่ยวออกเดินทางในตอนค่ำ และถึงปลายทางในตอนเช้าวันถัดไป[5][6]

เส้นทาง[แก้]

สถานีรถไฟ[แก้]

ขบวนรถไฟ[แก้]

รถจักรไฟฟ้า Pulg'ŭngi 5043 "เรด แฟลก 1" คลาส
รถโดยสารในขบวนรถไฟ ชินุยจู - เปียงยาง

รถจักรไฟฟ้าและอีเอ็มยู[แก้]

  • จูเช่
  • เรด แฟลก
  • เรด แฟลก 1
  • เรด แฟลก 2
  • มังยองแด
  • เรด แฟลก 6
  • เรด แฟลก 7
  • 150 ซีรีส์
  • 170 ซีรีส์
  • 1000 ซีรีส์
  • 2000 ซีรีส์
  • 4000 ซีรีส์
  • 90000 ซีรีส์
  • ชองกิฮา
  • แกรนด์ ชอลลิม่า มาร์ช
  • ฟอร์ซ มาร์ช
  • ซอนกุน เรด แฟลก

รถจักรดีเซล[แก้]

  • 100 series
  • 200 series
  • 300 series
  • 400 series
  • 500 series
  • 600 series
  • 700 series
  • 800 series
  • 900 series
  • 8000 series
  • DF1
  • GIE Francorail-MTE CSE26-21
  • Red Flag
  • New Star
  • DVM4

รถจักรไอน้ำ[แก้]

  • 100 series
  • 150 series
  • 400 series
  • 424 class
  • 475 class
  • 500 series
  • 6000 series
  • 8000 series
  • 8100 series
  • FD20
  • Ol49
  • TKt48
  • 24 0-6-0T

เส้นทางรถไฟระหว่างประเทศ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]