การป่าไม้
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การป่าไม้ หมายถึง ศาสตร์ ศิลป์ และการปฏิบัติ ว่าด้วยการศึกษาและจัดการป่าไม้ พื้นที่เพาะปลูก และทรัพยากรธรรมชาติที่เกี่ยวข้อง โดยมีสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องได้แก่ การจัดการทรัพยากรป่าไม้ วิทยาศาสตร์ชีวภาพป่าไม้ เช่น ชีววิทยาป่าไม้ วนวัฒนวิทยา วิทยาศาสตร์สัตว์ป่าและทุ่งหญ้า วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีทางไม้ หรือวนผลิตภัณฑ์เป็นต้น
นิเวศวิทยาป่าไม้ถูกมองว่าเป็นหนึ่งในองค์ประกอบสำคัญของชีวภูมิ (biosphere) และการป่าไม้ได้กลายมาเป็นสาขาที่ขาดไม่ได้ในวิทยาศาสตร์ ประยุกต์ศิลป์ และเทคโนโลยี
[แก้] การป่าไม้ในประเทศไทย
การป่าไม้ในประเทศไทย เริ่มตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 โดยทรงสถาปนากรมป่าไม้ เมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2439[1] โดยจ้างผู้เชี่ยวชาญด้านการป่าไม้ชาวอังกฤษชื่อนาย เอ็ช. สเลด เป็นอธิบดีคนแรก
การศึกษาด้านวิชาการป่าไม้หรือวนศาสตร์เริ่มเมื่อปี พ.ศ. 2479 โดยการจัดตั้งโรงเรียนป่าไม้จังหวัดแพร่ ต่อมาเมื่อได้มีการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เมื่อ พ.ศ. 2486 จึงได้ยกฐานะเป็นวิทยาลัยวนศาสตร์และเปลี่ยนมาเป็นคณะวนศาสตร์ในปัจจุบัน
[แก้] อ้างอิง
- ^ กรมป่าไม้, ประวัติกรมป่าไม้, เรียกดู 24 สิงหาคม 2550
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
- กรมป่าไม้ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ประเทศไทย
