การปลุกเสก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การปลุกเสก (อังกฤษ: incantation) คือความเชื่อ ที่ว่าด้วยการกระทำให้สิ่งที่เป็นวัตถุกลายเป็น สิ่งศักสิทธ์ , ขลัง เช่น การปลุกเสกพระเครื่อง น้ำมนต์

การปลุกเสกในศาสนาพุทธ[แก้]

การปลุกเสกในศาสนาพุทธ การปลุกเสกน้ำมนต์ หรือวัตถุต่างๆนั้น ถือว่าผิดจากพระวินัย พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้มีพระบัญญัติห้ามภิกษุเลี้ยงชีพด้วยเดรัชฉานวิชา พุทธบัญญัติบางส่วนกล่าวไว้ดังนี้

... ภิกษุเว้นขาดจากการเลี้ยงชีพ โดยทางผิดด้วยติรัจฉานวิชา เช่นอย่างสมณพราหมณ์ผู้เจริญบางจำพวก ฉันโภชนะที่เขาให้ด้วยศรัทธาแล้ว ยังเลี้ยงชีพโดยทางผิดด้วยติรัจฉานวิชา เห็นปานนี้ คือ ทายอวัยวะ ทายนิมิต ทายอุปบาต ทำนายฝัน ทำนายลักษณะทำนายหนูกัดผ้า ทำพิธีบูชาไฟ ทำพิธีเบิกแว่นเวียนเทียน ทำพิธีซัดแกลบบูชาไฟ ทำพิธีซัดรำบูชาไฟ ทำพิธีซัดข้าวสารบูชาไฟ ทำพิธีเติมเนยบูชาไฟ ทำพิธีเติมน้ำมันบูชาไฟ ทำพิธีเสกเป่าบูชาไฟ ทำพลีกรรมด้วยโลหิต เป็นหมอดูอวัยวะ ดูลักษณะที่บ้าน ดูลักษณะที่นา เป็นหมอปลุกเสก เป็นหมอผี เป็นหมอลงเลขยันต์คุ้มกันบ้านเรือน เป็นหมองู เป็นหมอยาพิษเป็นหมอแมลงป่อง เป็นหมอรักษาแผลหนูกัด เป็นหมอทายเสียงนก เป็นหมอทายเสียงกาเป็นหมอทายอายุ เป็นหมอเสกกันลูกศร เป็นหมอทายเสียงสัตว์ แม้ข้อนี้ก็เป็นศีลของเธอประการหนึ่ง ...

- (ไทย) ที.สี. ๙ / ๑๑๔ / ๖๔