การบริหารความถี่วิทยุ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การบริหารความถี่วิทยุ หรือ การบริหารคลื่นความถี่ (อังกฤษ: Spectrum Management) หมายถึง การบริหารจัดการและการกำกับดูแลการใช้ความถี่วิทยุซึ่งเป็นทรัพยากรที่มีจำกัด เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อประชาคม หรือประเทศชาติ โดยต้องให้มีความสมดุลของการกำกับดูแล การแข่งขันโดยเสรี และการแปรรูปจากกิจการของรัฐไปเป็นเอกชน (privatisation) การบริหารความถี่วิทยุ จึงต้องอาศัยหลักวิศวกรรมศาสตร์ รัฐประศาสนศาสตร์ นิติศาสตร์ และเศรษฐศาสตร์ ในการบริหารจัดการ[1][2]

ในระดับประเทศ การบริหารความถี่วิทยุเป็นหน้าที่ของรัฐ และมักมีขอบข่าย ดังนี้[3]

  • การวางแผนการกำหนดความถี่วิทยุ (Allocation)
  • การจัดทำแผนช่องความถี่วิทยุ (Allotment)
  • การจัดสรรความถี่วิทยุ (Assignment)
  • การอนุญาตให้ใช้ความถี่วิทยุ (Licensing)
  • การกำหนดและการบังคับใช้กฎ ระเบียบ และข้อบังคับที่เกี่ยวข้อง

การกำหนดความถี่วิทยุ หมายถึง การตัดสินใจที่จะใช้ย่านความถี่ (frequency band) หนึ่งๆ ส่วนการจัดสรรความถี่วิทยุ หมายถึง การตัดสินใจว่าองค์กรใดสามารถจะใช้ส่วนใดของย่านความถี่ใดเพื่อวัตถุประสงค์ใด (ดูประเภทกิจการโทรคมนาคม) [4]


เนื้อหา

[แก้] การบริหารความถี่วิทยุระหว่างประเทศ


[แก้] การบริหารความถี่วิทยุของชาติ


[แก้] ตัวอย่างองค์กรบริหารความถี่ของชาติ

[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้] อ้างอิง

  1. ^ Cave, M; C Doyle, W Webb (2007). Essentials of modern spectrum management. Cambridge University Press. pp. 15-16. 
  2. ^ Withers, Dadvid J. (1999). Radio spectrum management - management of the spectrum and regulation of radio services. The Institution of Engineering and Technology. 
  3. ^ Withers, Dadvid J. (1999). Radio spectrum management - management of the spectrum and regulation of radio services. The Institution of Engineering and Technology. pp. 3-8. 
  4. ^ Cave, M; C Doyle, W Webb (2007). Essentials of modern spectrum management. Cambridge University Press. pp. 4. 
เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น