การทักทาย เป็นอารยธรรมที่งดงามยิ่งของมวลมนุษยชาติ เป็นสิ่งที่ชาวต่างชาติควรเรียนรู้เป็นอันดับแรก เพราะว่าเป็นสิ่งที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาช้านานของชนชาติผู้เป็นเจ้าของ วิธีการทักทายนั้นอาจมีความแตกต่างกันบ้างดังต่อไปนี้
- คำกล่าวทักทายที่เป็นเอกลักษณ์ประจำชาติ
- วิธีปฏิบัติที่ชนชาตินั้นเลือกใช้ เช่น การประนมมือไหว้ การจับมือ การโค้งคำนับ เป็นต้น
| ชื่อประเทศ |
คำทักทาย |
คำอ่าน |
| เกาหลีใต้ |
안녕하십니까 หรือ 안녕하세요 |
อันนยองฮาชิมนีกา (เป็นทางการ) หรือ อันนยองฮาเซโย (เป็นกันเอง) |
| ชื่อประเทศ |
คำทักทาย |
คำอ่าน |
| จีน |
你好。 早安。 晚安。 |
หนีห่าว (ทักทายทั่วไป) เจ้าอัน (สวัสดีตอนเช้า) ว่านอัน (สวัสดีตอนเย็น) |
| ชื่อประเทศ |
คำทักทาย |
คำอ่าน |
| ญี่ปุ่น |
おはよう ございます。こんにちは。こんばんは。 |
โอะฮาโย โกไซมะเซะ (ตอนเช้า) คนนิชิวะ (ตอนเที่ยง,บ่าย) คนบังวะ (ตอนเย็น) |
| ชื่อประเทศ |
คำทักทาย |
คำอ่าน |
| ไทย |
สวัสดีครับ (ชาย) หรือ สวัสดีค่ะ (หญิง) |
sa-wad-dee-krab หรือ sa-wad-dee-kaa |
| ชื่อประเทศ |
คำทักทาย |
คำอ่าน |
| เวียดนาม |
Xin Chao |
ซินจ่าว |
