จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การทักทาย เป็นอารยธรรมที่งดงามยิ่งของมวลมนุษยชาติ เป็นสิ่งที่ชาวต่างชาติควรเรียนรู้เป็นอันดับแรก เพราะว่าเป็นสิ่งที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาช้านานของชนชาติผู้เป็นเจ้าของ
วิธีการทักทายนั้นอาจมีความแตกต่างกันบ้างดังต่อไปนี้
1.คำกล่าวทักทายที่เป็นเอกลักษณ์ประจำชาติ
2.วิธีปฏิบัติที่ชนชาตินั้นเลือกใช้ เช่น การประนมมือไหว้ การจับมือ การโค้งคำนับ เป็นต้น
| ชื่อประเทศ |
คำทักทาย(คำท้องถิ่น) |
คำอ่าน |
วิธีการปฏิบัติ |
| เกาหลีใต้ |
안녕하십니까? หรือ 안녕하세요! |
อัน-นิยอง-ฮา-ชิม-นี-ก๊า?(เป็นทางการ) หรือ อัน-นิยอง-ฮา-เซ-โย!(เป็นกันเอง) |
การโค้งคำนับ |
| ชื่อประเทศ |
คำทักทาย(คำท้องถิ่น) |
คำอ่าน |
วิธีการปฏิบัติ |
| จีน |
你好。 早安。 晚安。 |
ni hao (ทักทายทั่วไป) zhao an (สวัสดีตอนเช้า) wan an (สวัสดีตอนเย็น) |
การโค้งคำนับ |
| ชื่อประเทศ |
คำทักทาย(คำท้องถิ่น) |
คำอ่าน |
วิธีการปฏิบัติ |
| ญี่ปุ่น |
おはよう ございます。こんにちは。こんばんは。 |
O-hai-yo go-zai-a-maze(ตอนเช้า) Kon-ni-ji-wa(ตอนเที่ยง,บ่าย) Kong-bang-wa(ตอนเย็น) |
การโค้งคำนับ |
| ชื่อประเทศ |
คำทักทาย(คำท้องถิ่น) |
คำอ่าน |
วิธีการปฏิบัติ |
| ไทย |
สวัสดีครับ (ชาย) หรือ สวัสดีค่ะ (หญิง) |
sa-wad-dee-krab or sa-wad-dee-kaa |
การประนมมือไหว้ |
| ชื่อประเทศ |
คำทักทาย(คำท้องถิ่น) |
คำอ่าน |
วิธีการปฏิบัติ |
| เวียดนาม |
|
ซินจ่าว |
|
 |
การทักทาย เป็นบทความที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น
ข้อมูลเกี่ยวกับ การทักทาย ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ |
