การถือเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การถือเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์ (อังกฤษ: majority rule) หมายถึง การตัดสินใจเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง โดยอาศัยหลักเกณฑ์คะแนนเสียงเกินกึ่งหนึ่งของผู้มีสิทธิ์ลงคะแนนทั้งหมด การตัดสินใจเลือกสองตัวเลือกเป็นการตัดสินใจที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากในกระบวนการตัดสินใจ รวมไปถึงการผ่านกฎหมายในชาติประชาธิปไตย นอกจากนี้ นักวิชาการบางกลุ่มได้สนับสนุนให้มีการถือเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์ อย่างน้อยก็ในกรณีแวดล้อมที่เหมาะสม อันเนื่องมาจากความต่อเนื่องกันของผลประโยชน์กับลักษณะอื่น ๆ ในสังคมประชาธิปไตย

โดยแนวคิดที่ว่า การถือเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์ จะนำไปสู่ "เผด็จการเสียงข้างมาก" การใช้กฎเหนือเสียงส่วนใหญ่ และการจำกัดอำนาจของรัฐบาลโดยรัฐธรรมนูญจะสามารถช่วยบรรเทาปัญหาเหล่านี้ลงได้ ในปัจจุบันนี้ นักทฤษฎีเลือกตั้งบางคนได้โต้แย้งว่า แนวคิดดังกล่าวจะเป็นการช่วยปกป้องสิทธิของเสียงส่วนน้อยได้ดีที่สุดในปัจจุบัน

หนังสืออ่านเพิ่มเติม[แก้]

  • Black, D.: The Theory of Committees and Elections, Cambridge 1958
  • Farquharson, R.: Theory of Voting, Oxford 1961