การตายปริกำเนิด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การตายปริกำเนิด
(Perinatal mortality)
การจำแนกและทรัพยากรภายนอก
Neonatal Death.png
Infant, neonatal, and postneonatal mortality rates: United States, 1940-2005
DiseasesDB 24405

การตายปริกำเนิดหรือภาวะการตายปริชาตะ[1] (อังกฤษ: perinatal mortality) คือการเสียชีวิตของตัวอ่อนหรือทารกแรกเกิดในช่วงของการคลอด ก่อนการคลอด และหลังการคลอด เป็นข้อมูลสำคัญที่นำไปคำนวณเป็นอัตราภาวะการตายปริกำเนิด (-ปริชาตะ) (อังกฤษ: perinatal mortality rate) คำนี้มีนิยามหลากหลายขึ้นอยู่กับว่าจะนับรวมถึงการเสียชีวิตก่อนคลอดนานเท่าใดหรือหลังคลอดนานเท่าใด องค์การอนามัยโลกได้ให้คำนิยามของการตายปริกำเนิดเอาไว้ว่าเป็น "จำนวนของทารกตายคลอด และการตายของทารกภายในสัปดาห์แรกหลังคลอด ต่อจำนวน 1,000 การเกิดมีชีพ"[2] แต่ก็มีนิยามอื่นๆ ที่ใช้อยู่เช่นกัน[3]

การตายของทารกแรกเกิด[แก้]

การตายในช่วงแรกของทารกแรกเกิด (อังกฤษ: early neonatal mortality) หมายถึงการเสียชีวิตของทารกแรกเกิดที่เกิดออกมามีชีวิตแล้ว แต่เสียชีวิตภายในเจ็ดวันหลังจากเกิด ส่วนการตายในช่วงหลังของทารกแรกเกิด (อังกฤษ: late neonatal mortality) นับการตายที่เกิดหลังเจ็ดวันแต่ไม่เกิน 28 วัน จำนวนของการตายทั้งสองแบบนี้รวมกันเรียกว่าการตายของทารกแรกเกิด นิยามการตายปริกำเนิดบางนิยามนับเฉพาะการตายของทารกแรกเกิดเท่านั้นโดยไม่นับการตายของตัวอ่อนมารวมด้วย จำนวนของการตายของทารกแรกเกิดเป็นตัวบ่งชี้ถึงคุณภาพของการให้การดูแลทารกแรกเกิดในโรงพยาบาล

อ้างอิง[แก้]

  1. ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน
  2. "WHO | Health Status Statistics: Mortality". 
  3. Richardus JH, Graafmans WC, Verloove-Vanhorick SP, Mackenbach JP (January 1998). "The perinatal mortality rate as an indicator of quality of care in international comparisons". Med Care 36 (1): 54–66. PMID 9431331.