การกลั่น

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อุปกรณ์การกลั่น

การกลั่น (อังกฤษ: Distillation) เป็นวิธีในการแยกสารผสมแบบหนึ่ง โดยใช้ความร้อนเข้าไป ในสารผสมที่ไม่บริสุทธิ์ สารแต่ละตัวมันจะมีคุณสมบัติจุดเดือดต่างกัน ซึ่งเมื่อกลั่นแล้ว มันจะระเหยออกมาเป็นไอ แล้วจะเข้าไปในคอนเดนเซอร์จะมีน้ำผ่านเกิดการควบแน่นะกลับลงมาเป็นของเหลวอีกครั้ง แล้วเราก็นำสารที่เรากลั่นได้มาตรวจสอบ วิธีนี้ใช่ในอุตสาหกรรมอย่างแพร่หลาย ในอุตสาหกรรม ปิโตรเคมี และอุตสาหกรรมอื่นๆ อีกมากมาย

ประเภทการกลั่น

การกลั่นแบบง่าย (simple distillation) เป็นการกลั่นแยกสารผสมออกจากกัน โดยสารผสมต้องมีอุณหภูมิต่างกัน 80 องศาเซลเซียสขึ้นไป การกลั่นแบบลำดับส่วน (fractional distillation) เป็นการกลั่นเหมือนการกลั่นแบบง่ายแต่เป็นการกลั่นแบบสารผสมที่ใกล้เคียงกันมาก คือจุดเดือดใกล้เคียงกันมากแต่การกลั่นนี้ต้องใช้อุณหภูมิที่เที่ยงตรงมากๆ ไม่เช่นนั้นจะทำให้สารจะไม่บริสุทธิ์ การกลั่นแบบน้ำมันดิบ (refining) เป็นการกลั่นน้ำมันที่เราเราได้มาจากใต้ดินทำให้มีสารแตกต่างกันมากมาย สารแต่และตัวมันจะมีอุณหภูมิที่แตกต่างกันออกไปโดยจำนวนของคาร์บอน โดยเราจะแบ่งหอกลั่นได้8ชั้น โดยจะเรียงคาร์บอนน้อยมันจะลอยขึ้นไปอยู่ด้านบน จะเรียงจากคาร์บอนน้อยไปมากดังนี้ ก๊าซมีเทน ก๊าซบิวเทน แนฟทาเบา แนฟทาหนักน้ำมันก๊าด น้ำมันดีเซล น้ำมันหล่อลื่น และ ไขน้ำมันเตายางมะตอย การกลั่นแบบสกัดโดยไอน้ำ (steam distillation) ก็จะได้ ก๊าซ = ของเหลว

ขั้นตอนการกลั่น ขั้นตอนการกลั่นแบบง่าย มีอุปกรณ์ดังนี้ ฟลาสกลั่น คอนเดนเซอร์ เทอร์โมมิเตอร์ ตะเกียงไฟ

    - เทสารผสมใส่ฟลาสกลั่น
    - ใส่บอยลิ่งชีพ(boiling ship) เพื่อให้อุณหภูมิคงที่
    - เสียบเทอร์โมมิเตอร์
    - เปิดน้ำให้ไหลผ่านจากข้างล่างขึ้นด้านบน
    - รอเวลาการกลั่นให้เหลือสารเพิ่งเล็กน้อย จากนั้นก็เสร็จ

อ้างอิง[แก้]