กลุ่มอาการคุชชิง
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| กลุ่มอาการคุชชิง (Cushing's syndrome) |
|
|---|---|
| การจำแนก และแหล่งข้อมูลอื่น | |
| ICD-10 | E24 |
| ICD-9 | 255.0 |
| MedlinePlus | 000410 |
| eMedicine | article/117365 |
| MeSH | D003480 |
กลุ่มอาการคุชชิง (อังกฤษ: Cushing's syndrome) บางครั้งเรียก hyperadrenocorticism หรือ hypercorticism เป็นความผิดปกติของระบบต่อมไร้ท่อที่ทำให้มีระดับฮอร์โมนคอร์ติซอลในเลือดสูง (hypercortisolism) อาจเกิดจากการได้รับยาเสตียรอยด์ หรือจากเนื้องอกที่หลั่งคอร์ติซอลหรือฮอร์โมน adrenocorticotropic (ACTH) โรคหนึ่งเรียกว่าโรคคุชชิงเป็นสาเหตุหนึ่งของกลุ่มอาการนี้ เกิดจากการมีเนื้องอก (อะดีโนมา) ที่ต่อมใต้สมอง แล้วหลั่งฮอร์โมน ACTH ปริมาณมากออกมาทำให้มีการสร้างคอร์ติซอลมาก เฉพาะโรคนี้สามารถรักษาได้ด้วยการผ่าตัด โรคนี้ได้รับการอธิบายโดยนายแพทย์ Harvey Cushing ในปีค.ศ. 1932[1]
กลุ่มอาการคุชชิงไม่ได้พบแต่ในเพียงมนุษย์เท่านั้นและยังพบได้บ่อยในสุนัขและม้าด้วย[ต้องการอ้างอิง]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ Cushing HW. (1932). "The basophil adenomas of the pituitary body and their clinical manifestations (pituitary basophilism).". Bull Johns Hopkins Hosp 50: 137–95.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||