กลุ่มอาการคุชชิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กลุ่มอาการคุชชิง
(Cushing's syndrome)
การจำแนกและทรัพยากรภายนอก
ICD-10 E24
ICD-9 255.0
MedlinePlus 000410
eMedicine article/117365
MeSH D003480

กลุ่มอาการคุชชิง (อังกฤษ: Cushing's syndrome) บางครั้งเรียก hyperadrenocorticism หรือ hypercorticism เป็นความผิดปกติของระบบต่อมไร้ท่อที่ทำให้มีระดับฮอร์โมนคอร์ติซอลในเลือดสูง (hypercortisolism) อาจเกิดจากการได้รับยาเสตียรอยด์ หรือจากเนื้องอกที่หลั่งคอร์ติซอลหรือฮอร์โมน adrenocorticotropic (ACTH) โรคหนึ่งเรียกว่าโรคคุชชิงเป็นสาเหตุหนึ่งของกลุ่มอาการนี้ เกิดจากการมีเนื้องอก (อะดีโนมา) ที่ต่อมใต้สมอง แล้วหลั่งฮอร์โมน ACTH ปริมาณมากออกมาทำให้มีการสร้างคอร์ติซอลมาก เฉพาะโรคนี้สามารถรักษาได้ด้วยการผ่าตัด โรคนี้ได้รับการอธิบายโดยนายแพทย์ Harvey Cushing ในปีค.ศ. 1932[1]

กลุ่มอาการคุชชิงไม่ได้พบแต่ในเพียงมนุษย์เท่านั้นและยังพบได้บ่อยในสุนัขและม้าด้วย[ต้องการอ้างอิง]

อ้างอิง[แก้]

  1. Cushing HW. (1932). "The basophil adenomas of the pituitary body and their clinical manifestations (pituitary basophilism).". Bull Johns Hopkins Hosp 50: 137–95.