กลุ่มภาษาไต
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
-
ระวังสับสนกับ ภาษาไทย
| ภาษาไต | ||
|---|---|---|
| พูดใน: | มณฑลยูนนาน, ประเทศไทย, ประเทศลาว, รัฐฉาน | |
| จำนวนผู้พูด: | — | |
| ตระกูลภาษา: | ไท-กะได ภาษาไต |
|
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | ไม่มี | |
| ISO 639-2: | tai | |
| ISO 639-3: | — | |
| หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์ | ||
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา |
||
ภาษาไต หรือ ภาษาไท (อังกฤษ: Tai language, จีน: 台語支 พินอิน: tái yǔ zhī) เป็นกลุ่มภาษาย่อยของตระกูลภาษาไท-กะได ประกอบด้วยภาษาไทยในประเทศไทย ภาษาลาวในประเทศลาว ภาษาไทใหญ่ในรัฐฉานของประเทศพม่า และภาษาจ้วง หนึ่งในภาษาหลักของประเทศจีนตอนใต้
[แก้] ตารางการเปรียบเทียบ
| ไทย | ลาว | คำเมือง | อีสาน | ไทใหญ่ | ไทลื้อ |
|---|---|---|---|---|---|
| ลม | /lom/ | /lom/ | /lom/ | /lom/ | /lom/ |
| เมือง | /mɯaŋ/ | /mɯaŋ/ | /mɯaŋ/ | /mœŋ/ | /mœŋ/ |
| ดิน (โลก) | /din/ | /din/ | /din/ | /lin/ | /din/ |
| ไฟ | /fai/ | /fai/ | /fai/ | /fai/ | /fai/ |
| หัวใจ | /hua tɕai/ | /hua tɕai/ | /hua tɕai/ | /hua tɕaɯ/ | /hua tɕai/ |
| รัก | /hag/ | /hag/ | /hag/ | /hag/ | /hag/ |
| นํ้า | /nam/ | /nam/ | /nam/ | /nam/ | /nam/ |
| หมี | /mĭi/ | /mĭi/ | /mĭi/ | /mĭi/ | /mĭi/ |
| ป่า | /pàa/ | /pàa/ | /pàa/ | /pàa/ | /pàa/ |
| ไทย | ลาว | คำเมือง | อีสาน | ไทใหญ่ | ไทลื้อ |
[แก้] รายชื่อภาษา
- กลุ่มภาษาไตเหนือ
- กลุ่มภาษาไตกลาง
- ภาษาจ้วงใต้ (จีน)
- ภาษาม่านเชาลาน (เวียดนาม)
- ภาษานุง (เวียดนาม)
- ภาษาต่าย (Tho) (เวียดนาม)
- ภาษาซึนลาว (Ts'ün-Lao) (เวียดนาม)
- ภาษานาง (เวียดนาม)
- กลุ่มภาษาไตตะวันตกเฉียงใต้
- ภาษาไทหย่า (จีน)
- ภาษาพูโก (ลาว)
- ภาษาปาดี (จีน)
- ภาษาไทตรันห์ (เวียดนาม)
- ภาษาต่ายสาพา (Tày Sa Pa) (เวียดนาม)
- ภาษาไทโหลง (ไทหลวง) (ลาว)
- ภาษาไตฮ้องจีน (จีน)
- ภาษาตุรุง (อินเดีย)
- ภาษายอง (ไทย)
- ภาษาไทยถิ่นใต้ (ปักษ์ใต้) (ไทย)
- กลุ่มภาษาไตกลาง-ตะวันออก
- ภาษาเชียงแสน
- ภาษาไทดำ (เวียดนาม)
- ภาษาไทยถิ่นเหนือ (ภาษาล้านนา, ภาษาไทญวน) (ไทย, ลาว)
- ภาษาไทโซ่ง (ไทย)
- ภาษาไทย (ไทย)
- ภาษาไทฮ่างตง (เวียดนาม)
- ภาษาไทขาว (ภาษาไทด่อน) (เวียดนาม)
- ภาษาไทแดง (ภาษาไทโด) (เวียดนาม)
- ภาษาต่ายตั๊ก (เวียดนาม)
- ภาษาตูลาว (เวียดนาม)
- ภาษาลาว-ผู้ไท
- ภาษาไตตะวันตกเฉียงเหนือ (พายัพ)
- ภาษาอาหม (รัฐอัสสัม - extinct. Modern Assamese is Indo-European.)
- ภาษาอ่ายตน (รัฐอัสสัม)
- ภาษาลื้อ (ภาษาไทลื้อ) (จีน, เวียดนาม, ไทย, ลาว, พม่า)
- ภาษาคำตี่ (รัฐอัสสัม, พม่า)
- ภาษาเขิน (พม่า)
- ภาษาคำยัง (รัฐอัสสัม)
- ภาษาพ่าเก (รัฐอัสสัม)
- ภาษาไทใหญ่ (ภาษาฉาน) (พม่า)
- ภาษาไทไต้คง (ภาษาไทเหนือ) (จีน, เวียดนาม, ไทย, ลาว)
- ภาษาเชียงแสน
|
||||||||||||||||||||||||||
บทความเกี่ยวกับภาษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ภาษา
