กลุ่มภาษาไท

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก กลุ่มภาษาไต)
ระวังสับสนกับ ภาษาไทย
ภาษาไท
ไต
ภูมิภาค มณฑลยูนนาน, ประเทศไทย, ประเทศลาว, รัฐฉาน
ตระกูลภาษา
ไท-กะได
  • ภาษาไท
รหัสภาษา
ISO 639-2 tai
ISO 639-3

กลุ่มภาษาไท หรือ กลุ่มภาษาไต (อังกฤษ: Tai languages; จีน: 台語支, พินอิน: tái yǔ zhī) เป็นกลุ่มภาษาย่อยของตระกูลภาษาไท-กะได ประกอบด้วยภาษาไทยในประเทศไทย ภาษาลาวในประเทศลาว ภาษาไทใหญ่ในรัฐฉานของประเทศพม่า และภาษาจ้วง หนึ่งในภาษาหลักของประเทศจีนตอนใต้

ตารางการเปรียบเทียบ[แก้]

ไทย ลาว[1] คำเมือง[2] ไทใหญ่ ไทลื้อ
ลม /lóm/ /lōm/ /lóm/ /lôm/
เมือง /mɯ́aŋ/ /mɯ̄aŋ/ /mə̂ŋ/ /mə̂ŋ/
ดิน (โลก) /dìn/ /dīn/ /lǐn/ /dín/
ไฟ /fáj/ /fāj/ /fâj/ /fâj/
หัวใจ /hǔa.t͡ɕàj/ /hǔa.t͡ɕǎj/ /hǒ.t͡sǎɯ/ /hó.t͡sáj/
รัก /hāk/ /hak/ /hâk/ /hâk/
น้ำ /nâm/ /ná(a)m/ /nâm/ /nàm/
หมี /mǐi/ /mǐi/ /mǐi/ /míi/
ป่า /pāa/ /pàa/ /pāa/ /pāa/
ไทย ลาว คำเมือง ไทใหญ่ ไทลื้อ

รายชื่อภาษา[แก้]

ตัวเขียนไท
  1. สำเนียงเวียงจันทน์
  2. สำเนียงเชียงใหม่