กลุ่มภาษาไต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาไต
พูดใน: มณฑลยูนนาน, ประเทศไทย, ประเทศลาว, รัฐฉาน
จำนวนผู้พูด:
ตระกูลภาษา: ไท-กะได
 ภาษาไต
รหัสภาษา
ISO 639-1: ไม่มี
ISO 639-2: tai
ISO 639-3:
สารานุกรมภาษา ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา

ภาษาไต หรือ ภาษาไท (อังกฤษ: Tai language, จีน: 台語支 พินอิน: tái yǔ zhī) เป็นกลุ่มภาษาย่อยของตระกูลภาษาไท-กะได ประกอบด้วยภาษาไทยในประเทศไทย ภาษาลาวในประเทศลาว ภาษาไทใหญ่ในรัฐฉานของประเทศพม่า และภาษาจ้วง หนึ่งในภาษาหลักของประเทศจีนตอนใต้

ตารางการเปรียบเทียบ [แก้]

ไทย ลาว คำเมือง อีสาน ไทใหญ่ ไทลื้อ
ลม /lom/ /lom/ /lom/ /lom/ /lom/
เมือง /mɯaŋ/ /mɯaŋ/ /mɯaŋ/ /mœŋ/ /mœŋ/
ดิน (โลก) /din/ /din/ /din/ /lin/ /din/
ไฟ /fai/ /fai/ /fai/ /fai/ /fai/
หัวใจ /hua tɕai/ /hua tɕai/ /hua tɕai/ /hoː tsaɯ/ /hoː tsai/
รัก /hak/ /hak/ /hak/ /hak/ /hak/
น้ำ /nam/ /nam/ /nam/ /nam/ /nam/
หมี /mĭi/ /mĭi/ /mĭi/ /mĭi/ /mĭi/
ป่า /pàa/ /pàa/ /pàa/ /pàa/ /pàa/
ไทย ลาว คำเมือง อีสาน ไทใหญ่ ไทลื้อ

รายชื่อภาษา [แก้]

ตัวอักษรไต