กฎของเบนฟอร์ด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

กฎของเบนฟอร์ด (อังกฤษ: Benford's law) หรือ กฎของเลขตัวแรก เป็นกฎที่ได้จากการสังเกตจำนวนต่างๆ ซึ่งเป็นข้อมูลที่ถูกจัดเก็บไว้ และพบว่าจำนวนเหล่านั้นนำหน้าด้วยตัวเลข 1 ถึงประมาณหนึ่งในสามของจำนวนทั้งหมด นอกจากนี้ เมื่อจำนวนมีค่ามากขึ้น โอกาสที่จำนวนเหล่านั้นจะนำหน้าด้วยตัวเลขที่มีค่ามากก็จะลดลงเป็นเงาตามตัว จนกระทั่งทำให้จำนวนที่นำหน้าด้วยตัวเลข 9 น้อยกว่าจำนวนที่นำหน้าด้วยตัวเลข 1 ถึง 20 เท่า

กฎของเบนฟอร์ดปรากฏอยู่ทั่วไปในข้อมูลประเภทต่างๆ ตั้งแต่ ค่าไฟฟ้า บ้านเลขที่ ราคาหุ้น จำนวนประชากร และความยาวของแม่น้ำ เป็นต้น

ชื่อกฎของเบนฟอร์ด มาจากนักฟิสิกส์นามว่า แฟรงก์ เบนฟอร์ด ซึ่งกล่าวถึงกฎนี้ไว้ในปี ค.ศ. 1938 อย่างไรก็ตาม ไซมอน นิวคอมบ์ เคยอ้างถึงกฎนี้ไว้เมื่อปี ค.ศ. 1881 และกฎนี้ได้รับการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์อย่างเคร่งครัดเป็นครั้งแรกโดย ธีโอดอร์ ฮิลล์ ในปี ค.ศ. 1988