กฎของพลังค์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กฎของพลังค์ (อังกฤษ: Planck's law) เป็นกฎที่อธิบายสเปคตรัมการแผ่รังสี (spectral radiance) คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ทุกความยาวคลื่นจากวัตถุดำที่อุณหภูมิหนึ่ง ๆ กฎนี้ค้นพบโดย มักซ์ พลังค์ นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน
กฎของพลังค์เขียนในรูปฟังก์ชันของความถี่
ได้เป็น
หรือเขียนในรูปฟังก์ชันของความยาวคลื่น λ ได้เป็น
โปรดสังเกตว่าสองสมการมีหน่วยต่างกัน สมการแรกหน่วยของสเปคตรัมการแผ่รังสีเป็นต่อความถี่ ส่วนสมการที่สองคิดต่อความยาวคลื่น สมการทั้งสองไม่สามารถแปลงกลับไปมาโดยการแทนตัวแปรตรง ๆ แต่ต้องอาศัยความสัมพันธ์
ความหมายและหน่วยในระบบเอสไอของแต่ละตัวแปรสรุปในตารางข้างล่างนี้
-
สัญลักษณ์ ความหมาย หน่วยเอสไอ 
สเปคตรัมการแผ่รังสี หรือ พลังงาน ต่อหนึ่งหน่วยเวลา ต่อพื้นที่ผิว ต่อมุมตัน ต่อความถี่หรือความยาวคลื่น (ขึ้นอยู่กับสมการ) J•s-1•m-2•sr-1•Hz-1, or J•s-1•m-2•sr-1•m-1 
ความถี่ เฮิรตซ์ 
ความยาวคลื่น เมตร 
อุณหภูมิของวัตถุดำ เคลวิน 
ค่าคงตัวของพลังค์ จูลต่อเฮิรตซ์ 
ความเร็วแสง เมตรต่อวินาที 
ฐานของลอการิทึมธรรมชาติ, 2.718281... ไม่มีหน่วย 
ค่าคงตัวของโบลต์ซมันน์ จูลต่อเคลวิน
[แก้] อ้างอิง
- Rybicki, G. B., A. P. Lightman (1979). Radiative Processes in Astrophysics. New York: John Wiley & Sons. ISBN 0-471-82759-2.








